Test telefonii internetowej VoIP

VoIP (Voice over IP) to technologia transmisji dźwięku przy wykorzystaniu używanego w Internecie protokołu IP. Pozwala na realizację połączeń głosowych z pominięciem tradycyjnych operatorów sieci telefonicznych, zapewniając dużą swobodę i znaczną redukcję kosztów - tym większą, im większe są odległości na które chce się rozmawiać. Brak opłat za minutę połączenia z drugą końcówką VoIP (oczywistym jest, że połączenia tego typu nie da się nawiązać w sposób bezpośredni z numerem stacjonarnym, który przecież nie ma własnego adresu IP) czyni to rozwiązanie na tyle atrakcyjnym, że obok typowego zastosowania przy wykorzystaniu głośników i mikrofonu wpiętych do komputera powstają dedykowane urządzenia do realizacji rozmów bez potrzeby korzystania z mało wygodnego i mobilnego peceta. Takimi urządzeniami są właśnie testowany przez nas telefon PhoneLink Internet IP Phone produkcji firmy Micronet i bramka IP Telephony Gateway pozwalająca wykorzystać w takiej roli zwykłe aparaty telefoniczne.

Opis technologii
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie

Opis technologii

Jeszcze całkiem niedawno zakłócenia podczas przesyłania głosu za pośrednictwem Internetu były tak duże, że nikt nie traktował poważnie profesjonalnego wykorzystania tej metody. Telefonia IP wróciła na arenę zainteresowania wraz z upowszechnieniem się standardu algorytmu kompresji głosu LPC (Linear Predictive Code), który pozwala uzyskać jakość dźwięku akceptowalną przez klienta. LPC optymalizuje przesyłaną ilość informacji poprzez modelowanie i wykorzystywanie powtarzających się elementów w sposobie mówienia danej osoby. Drugim czynnikiem rozwojowym był duży spadek kosztów głównych elementów przetwarzających informację głosową na ciągi binarne, czyli procesorów sygnałowych DSP (Digital Signaling Processor).

W największym uproszczeniu usługa VoIP polega na przetworzeniu sygnału analogowego na ciąg zer i jedynek, skompresowaniu go i podzieleniu na niewielkie, dwudziestobajtowe pakiety. Procedura ta jest odwracana w punkcie odbiorczym. Wykorzystanie Internetu jako kanału transmisyjnego niesie za sobą problem zakłóceń, które powstają w wyniku nieciągłości transmisji. Jest to obecnie największa wada telefonii VoIP. Problem ten daje się łatwo rozwiązać w wewnętrznych sieciach firmowych przez zastosowanie na routerach protokołów RSVP (Resource Reservation Protocol) i WFQ (Weighted Fair Queuing), które rezerwują odpowiednie pasmo i utrzymują wysoki priorytet dla pakietów głosowych nawet w sytuacji chwilowego zatłoczenia sieci. Międzysieciowe wykorzystanie VoIP systematycznie poprawia się jednak wraz z rozbudową szkieletów zapewniających coraz bardziej komfortowe warunki pracy w sieci.

Praktyczne wykorzystanie VoIP sprowadza się do posiadania odpowiednich urządzeń. Zestawem umożliwiającym realizację połączeń VoIP przy pomocy komputera będzie zwykły mikrofon i głośniki. Urządzeniami potrafiącymi funkcjonować niezależnie od pecetów są telefony i bramki VoIP, które po wpięciu do sieci uzyskają swój własny adres IP i będą dostępne z każdego miejsca w Internecie. Największym mitem krążącym wokół tego tematu jest kwestia dzwonienia za darmo. Spieszymy zatem z wyjaśnieniem. Posiadanie zestawu umożliwiającego nawiązywanie połączeń VoIP (czyli np. komputer z NetMeetingiem czy komunikatorem ICQ lub testowany przez nas telefon albo bramka) pozwoli na swobodne komunikowanie się z innymi szczęśliwymi właścicielami podobnych zestawów. W takim wypadku jedynym ponoszonym systematycznie wydatkiem jest abonament Internetowy każdego z uczestników. Odpada jednak kwestia opłat za minutę połączenia, w stacjonarnej telefonii zależnych dodatkowo od odległości rozmówców. Istnieje możliwość nawiązywania połączeń zestawiających z jednej strony użytkownika VoIP (wpiętego do Internetu) i z drugiej posiadacza zwykłej telefonii abonenckiej, wiąże się jednak z koniecznością wykupienia odpowiedniej usługi u niezależnego operatora (spełnia on rolę bramki pomiędzy Internetem a siecią PSTN) i z ponoszeniem dodatkowych kosztów (które jednak w przypadku rozmów np. z USA mogą być i tak znacznie mniejsze niż oferowane przez TP S.A.). Przykład wykorzystania VoIP łączącego starą i nową technologię to wybranie potrójnego zera w komórkowej sieci Era GSM - wtedy zarówno stroną inicjującą jak i odbierającą są abonenci zwykłych sieci telefonicznych, ale połączenie transmitowane jest przy wykorzystaniu technologii VoIP przez Internet. My jednak zajmiemy się wykorzystaniem tego typu zabawek bez konieczności bratania się z jakimkolwiek dodatkowym operatorem ponad zwykłego dostawcę połączenia Internetowego.

Telefon Micronet PhoneLink: po rozpakowaniu...

Pierwsze, co rzuca się w oczy, to duże rozmiary pudełka z ciekawą oprawą graficzną. Jak okazało się chwilę później, przekładają się one na ciężar paczki, który dobitnie świadczy o tym, że w środku z pewnością jest coś więcej niż tylko styropian. Zawartość pudełka przedstawia się następująco: aparat telefoniczny (z wyglądu niczym nie różniący się od nowoczesnych urządzeń tego typu - dwulinijkowy wyświetlacz, całkiem spore i miękko reagujące przyciski oraz bardzo wygodne w przypadku wklepywania numerów IP, umieszczone na samej górze klawisze szybkiego wybierania), dość kanciasta słuchawka z rozciąganym kablem, zasilacz, dyskietka 1,44 i papierowa instrukcja. Micronet już przy poprzednim teście WiFi przyzwyczaił nas, że nie przywiązuje większej wagi do pisemnych wskazówek. Drukowana instrukcja jest bardzo lakoniczna i generalnie jej zastosowanie kończy się na podłączeniu urządzenia do sieci. Zawartość dyskietki kompensuje tą niedogodność, znajduje się na niej całkiem obszerny (23 strony) dokument w formacie Adobe PDF, zatytułowany User's Manual (naturalnie w języku angielskim).

Pudełko - kolorowe, obszerne i dość ciężkie

Zawartość pudełka: aparat telefoniczny,
zasilacz, lakoniczna instrukcja i dyskietka 1,44

Wielkość na tle pudełka

Tył aparatu prezentuje cztery wejścia...

...zasilanie, podłączenie do komputera,
huba i zwykłej linii telefonicznej

Wielkość na tle dyskietki 1,44 bez słuchawki

Wielkość na tle dyskietki 1,44 ze słuchawką

Telefon Micronet PhoneLink: podłączenie do komputera

Wszystko, co trzeba wiedzieć żeby podłączyć aparat do istniejącej struktury sieci opartej o protokół IP znaleźć można w instrukcji. Wszystko to, ale nic więcej - przynajmniej w jej papierowym wydaniu. Zacząć trzeba od starej prawdy elektronika, która mówi, że każde urządzenie elektroniczne działa lepiej, kiedy podłączy się do niego zasilanie. Ten krok jest najmniej problematyczny, a jedynym dyskomfortem może być dość duży i ciężki zasilacz, który na całe szczęście nie wykazuje tendencji do przegrzewania się. Kolejną oczywistą rzeczą jest podłączenie do zwykłego gniazdka telefonicznego - aparat świetnie radzi sobie z jednoczesnym funkcjonowaniem w trybie IP jak i PSTN. Później pozostaje już tylko wpięcie telefonu do Internetu, które można zrealizować na dwa sposoby. Mamy do dyspozycji dwa gniazda R45 (Ethernet 10/100 Mbit/s) oznaczone PC i LAN. Pierwsze z nich służy do podłączenia kabla niekrosowanego, drugie do wetknięcia końcówki skrosowanej. Aparat można podłączyć tak do routera, jak i do komputera. Istnieje możliwość jednoczesnego skorzystania z obydwu możliwości na raz, wtedy telefon działa jak router łącząc np. dwa segmenty sieci. W testowanym przypadku schemat podłączenia wyglądał jak poniżej:

Tak podłączyliśmy aparat i
zapewniamy, że nic nie wybuchło
Przykro dodać, że Micronet poskąpił nie tylko na instrukcji papierowej, ale i na kablach. W zestawie nie znajduje się ani kabel do podłączenia aparatu do sieci telefonicznej, ani kable ethernetowe - trzeba zapewnić je sobie we własnym zakresie.

Ilość kabli przy wykorzystaniu wszystkich
możliwości aparatu potrafi wystraszyć

strona 1/4

>>> do strony 2

Sprzęt udostępnił:

Pronox Technology S.A.

Opis technologii
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie

Konfiguracja

Konfiguracja aparatu może być zrobiona na wiele sposobów. Najprostszym jest wywołanie z menu funkcji Quick Setup. Telefon zada nam kilka pytań w kluczowych kwestiach (takich jak adres IP urządzenia, adres IP bramy, netmaska czy korzystanie z DHCP) i w zasadzie będzie gotowy do użytku.

Dwulinijkowy wyświetlacz i menu
Najwięcej czasu zajmuje długa procedura pierwszego uruchomienia aparatu (trwa blisko minutę z zegarkiem w ręku) i potwierdzanie każdej opcji (której zapis trwa wyczuwalną chwilę). To samo osiągnąć można przeglądając po kolei wszystkie dostępne polecenia menu - ich liczba jest jednak spora i sposób ten wcale nie jest banalny. Nie wszystkie ustawienia są konieczne, wiele (jak synchronizacja czasu) z powodzeniem można swobodnie pominąć bez utraty podstawowej funkcjonalności. Najciekawsza zabawa zaczyna się jednak po uruchomieniu klienta telnet i połączeniu się z adresem IP telefonu.

Na porcie 23 przywita nas... znajomy usr/config$

Można całkiem nieźle pogrzebać
Dopiero na tym etapie we znaki daje się uboga dokumentacja, która nawet w wersji elektronicznej nie opisuje wszystkich możliwości oferowanych przez aparat po połączeniu się z nim protokołem telnet. Bliższe przyjrzenie się opisom poszególnych poleceń wykazało, że oprócz odpowiedników menu wywoływanego z klawiatury znaduje się tam moduł do wygodnej edycji książki telefonicznej, opcje konfiguracyjne połączeń H.323 (to protokół wykorzystywany do realizacji połączeń audiowizualnych w sieciach IP) czy kodeków głosowych, z którymi warto się zapoznać. Aparat bowiem oprócz kodeka odpowiadającemu jakości tradycyjnej telefonii (G.711 - 3.1 KHz przy 48, 56 i 64 Kbps) domyślnie pracuje w G.723 o gorszych parametrach (6,3 Kbps), a także w opcjonalnym G.729 (8 Kbps). Bardzo interesującą opcją jest poziom głośności transmitowanego dźwięku, który przyznam szczerze był powodem pewnej konsternacji. Otóż pierwsze połączenia przy pomocy telefonu charakteryzowały się bardzo niskim poziomem głośności. Regulacja parametrów słuchawki pomogła tylko jednostronnie - ja lepiej słyszałem, ale mój głos dalej wydobywał się jakby z głębokiej studni. Dopiero regulacja parametru głośności transmitowanego dźwięku dla G.723 okazała się rozwiązaniem problemu - ta opcja jest jednak ukryta w gąszczu ustawień telnetowych. Szkoda zatem, że próżno szukać jej w dokumentacji.

Dopiero modyfikacja tego parametru
spowodowała, że głos transmitowany
był z odpowiednim poziomem głośności
Warto wspomnieć tutaj jeszcze kilka słów o konfiguracji IP. Otóż najlepiej jest ustawić stały adres telefonu i wyłączyć dynamiczne uzyskiwanie IP z serwera DHCP. W przeciwnym wypadku każde rozłączenie z siecią spowoduje, że aparat zmieni swój adres - efekt czegoś takiego jest identyczny ze zmianą numeru telefonu spacjonarnego, a co to oznacza - nikomu nie trzeba chyba tłumaczyć. Aparat ponadto pracuje w dwóch trybach: P2P (bezpośrednie połączenia pomiędzy internetowymi końcówkami VoIP) i GK (Gatekeeper Mode, czyli koordynacja połączeń VoIP przez lokalna bamkę). Do typowego zastosowania w prostym środowisku wystarczy opcja P2P. Ostatnią kwestią konfiguracyjną jest praca z wewnętrznym adresem IP (np. z klasy 192.168.x.x, która nie jest osiągalna z Internetu w sposób bezpośredni). Coś takiego jest naturalnie możliwe i nie będzie miało żadnego wpływu na funkcjonalność aparatu w sieci lokalnej czy na nawiązywanie połączeń, jednak jeśli chcemy mieć możliwość akceptowania przychodzących wywołań, musimy na routerze brzegowym przekierować odpowiedni port na wewnętrzny adres IP aparatu. Z ciekawostek: istnieje możliwość uaktualnienia oprogramowania telefonu przez protokół FTP, nieobce jest także wsparcie dla protokołu SNTP do synchronizacji czasu. Trzeba jednak zauważyć, że zastosowany protokół telnet do zdalnej konfiguracji nie zapewnia w obecnych czasach wystarczającego bezpieczeństwa i ryzykiem jest publiczne wystawienie tego portu za firewall'a (tak, czasy włamań na telefony nadchodzą widać nieuchronnie).

Warto także dodać, że aparat świetnie sprawdza się we współpracy ze zwykłą siecią telefoniczną. Przełącznik IP/PSTN pozwala na kontrolowanie sposobu wykonywania połączeń wychodzących, a różne dzwonki w zależności od cyfrowego lub analogowego charakteru rozmów przychodzących są dość funkcjonalne. Ponadto aparat oferuje wszystkie możliwości, których oczekiwać można po urządzeniach tego typu z górnej półki. Współpracuje z centralką telefoniczną, przekazuje połączenia, obsługuje połączenia konferencyjne czy oczekujące, identyfikuje numer lub nazwę dzwoniącego i świetnie radzi sobie ze wszystkimi postawowymi funkcjami najprostszych aparatów (mute/hold/...). Trzeba wiedzieć, że część z tych rzeczy wymaga realizacji odpowiednich usług przez operatora telefonii stacjonarnej.

Parametry techniczne

Obsługiwane standardy:	Standard ITU H.323 V3 VoIP, IEEE802.3, 10BASE-T; IEEE802.3u, 100BASE-TX
Porty:	2 x RJ-45 do podłączenia do Ethernetu (LANu) 1 x RJ-11 do podłączenia do sieci telefonicznej
Wyświetlacz	ciekłokrystaliczny, 2x24 znaków
Kodek głosu:	G.711A/µg law, G723.1, G729A
Funkcje głosowe:	VAD (wykrywanie ciszy) CNG (eliminacja szumów) EC (usuwanie echa)
Tolerowana temperatura:	Pracy: 0-40°C Przechowywania: -10-60°C
Tolerowana wilgotność powietrza:	10% - 90%
Zasilanie:	DC 9V, 1000mA
Wymiary (szerokość x długość x wysokość):	22 cm x 22 cm x 7 cm
Masa:	2.0kgg
Certyfikaty:	FCC part 15 Class A, CE
Internet:	Strona domowa produktu

do strony 1 <<<

strona 2/4

>>> do strony 3

Sprzęt udostępnił:

Pronox Technology S.A.

Opis technologii
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie

Bramka Micronet SP5002: po rozpakowaniu...

Pudełko przyciąga uwagę żywymi kolorami i gustowną stylistyką Micronetu. Po otwarciu ukazuje się naszym oczom bardzo niepozorne płaskie w kształcie urządzenie. Mimo swojej niewielkiej masy (waży zdecydowanie mniej niż podawane przez producenta 2kg), posiada nóżki umożliwiające pewne zamocowanie go nawet na śliskiej powierzchni, zaś kształt obudowy pozwala na ustawienie jej w stosie urządzeń (przynajmniej tego samego producenta). Bramka nie ma żadnych przycisków, przełączników, ani pokręteł - jedyny bezpośredni kontakt ze światem zewnętrznym odbywa się poprzez diody na przednim panelu, które sygnalizują stan pracy urządzenia oraz poprawne dołączenie do niej przewodów. W komplecie znajduje się zasilacz sieciowy, kabel RS-232 pozwalający na podłączenie urządzenia do analogicznego gniazda komputera w celu konfiguracji oraz instrukcje obsługi. Brak jest natomiast kabli telefonicznych i sieciowych o które zadbać trzeba we własnym zakresie, co nie powinno stanowić problemu, gdyż podłączane do bramki telefony zazwyczaj zaopatrzone są już w odpowiednie przewody, podobnie jak dojście sieciowe. Instrukcja użytkownika właściwie ogranicza się do wersji elektronicznej na dyskietce, jeśli nie liczyć parostronicowej broszurki Quick setup guide opisującej w naprawdę szybki sposób absolutne minimum informacji potrzebnych do podłączenia urządzenia.

Opakowanie i jego zawartość

Przednia strona bramki i jej diody kontrolne: zasilanie, zajętość 2 linii telefonicznych, tryb pracy -
gatekeeper(GK)/zwykły, gotowości/download oraz podłączenie i praca 2 łączy sieciowych.

Tył bramki - 2 gniazda sieciowe, 2 telefoniczne, RS-232 i zasilanie

Bramka Micronet SP5002: podłączenie do komputera

Bramka VoIP jest podobnym urządzeniem do opisywanego wcześniej telefonu (podobieństwo zastosowanego oprogramowania, a co za tym idzie oferowanych funkcji, jest uderzające), dlatego podłączenie jej do komputera lub bezpośrednio do Internetu przebiega na tej samej zasadzie. Tak samo mamy dwa gniazda sieciowe R45. Do jednego można podłączyć przewód ze skrzyżowanymi sygnałami Tx i Rx, do drugiego wtyczkę bez krzyżowania przewodów sygnałowych. Warto o tym pamiętać przy kupowaniu skrętki i zaciskaniu końcówek. Tak samo interfejs RS-232, służący do konfiguracji urządzenia, wyprowadzony został w ten sposób, że łączy się go z komputerem lub terminalem telnet kablem prostym, który jest już na wyposażeniu.

Wszystko gotowe, można zaczynać

Konfiguracja

Konfiguracja bramki odbywa się przez interfejs RS-232. Jest on wykorzystywany tylko do tego celu, więc po ustawieniu wszystkich parametrów pracy można go zwyczajnie odłączyć i nie jest on konieczny do pracy urządzenia. Do połączenia się protokołem telnet przez port szeregowy komputera można posłużyć się zawartym w systemie Windows programem HyperTerminal.

Wybieramy nowe połączenie i nadajemy mu dowolną nazwę.

Następnie wybieramy port, do którego podłączyliśmy kabel RS.

Ustawiamy parametry transmisji tak jak radzi instrukcja.

Od tej chwili jesteśmy gotowi do połaczenia z bramką. Do pierwszego zalogowania konieczne będzie odłączenie jej na moment z prądu, gdyż nie posiada ona żadnego włącznika, ani innej możliwości przeprowadzenia sprzętowego restartu koniecznego do wyświetlenia znaku zachęty do zalogowania. Późniejsze restarty będzie można dokonać komendą reboot.

Po włączeniu bramki najpierw następuje jej wewnętrzny test, który trwa ok. 40 sekund, po czym będziemy poproszeni o zalogowanie się. Pierwsze logowanie przebiega z pustym hasłem, które potem możemy zmienić poleceniem passwd.

Po udanym połączeniu tak przywita się z nami bramka.

Konfiguracja to część, którą dobrze jest przeprowadzić raz a dobrze, gdyż nie należy ona do specjalnie wygodnych. W urządzeniach Micronet przyjęto za standard tryb linii poleceń, który zapewnia zdecydowanie mniejszy komfort niż chociażby konfiguracja poprzez menu, czy - to co najchętniej tutaj byśmy widzieli - konfiguracja poprzez interfejs webowy, która byłaby możliwa już po ustawieniu IP urządzenia. Utrudni to ustawienia osobom mało wtajemniczonym w świat sieci i komputerów i... w instrukcję użytkownika, bez której raczej trudno się obejść.

Pomocy? Znajdziemy w niej skrócony opis komend.

Wynik działania help ifaddr - to nas na wstępie interesuje najbardziej
Konfiguracja połączenia z Internetem to pierwszy i konieczny krok. Dokonujemy tego komendą ifaddr i wpisując takie parametry, jak robilibyśmy to podłączając do Internetu komputer. Jeśli do łączenia się z Internetem używamy połączenia typu dialup, konieczne będzie użycie routera, który nawiąże połączenie i przepuści pakiety na wewnętrzny adres bramki. Po skonfigurowania tej operacji pisząc commit zapisujemy ustawienia i resetujemy urządzenie komendą reboot. Jeśli wszystko wykonaliśmy prawidłowo, powinniśmy móc nawiązać łączność z dowolnym komputerem lub bramką VoIP w sieci.

Działa ping czyli jesteśmy w domu.
Bramka korzysta nawet z DNS.

Nawet po tak prostej minimalnej konfiguracji możemy już podłączyć telefon i zadzwonić do dowolnego użytkownika sieci, który wyposażony jest w inne urządzenie VoIP lub w program NetMeeting wpisując na klawiaturze jego IP uzupełnione ewentualnie o numer telefonu, jeśli więcej przyporządkowane jest do tego numeru IP. Jednak można jeszcze zrobić wiele, aby zwiększyć wygodę korzystania z telefonu. Wpisywanie całych numerów IP jest dość kłopotliwe i czasochłonne, o ich pamiętaniu nie wspominając. Zazwyczaj aparaty telefoniczne mają pamięć numerów i przetrzymywanie w nich numeru IP jest pewnym rozwiązaniem, jednak wprowadza taką niewygodę, gdyż jeden numer IP może być różnie zaprogramowany na poszczególnych aparatach w firmie. Dużo lepszym rozwiązaniem jest zaprogramowanie "książki telefonicznej" na samej bramce, co spowoduje, że wszystkie aparaty i inne urządzenia podłączone do wewnętrznej sieci telefonicznej mogą używać tego samego numeru skróconego. Inną ciekawą funkcją może być ustawienie trybu gorącej linii, tak aby na przychodzący sygnał reagowały wszystkie podłączone urządzenia. Te i inne funkcje można bramki można ustawić po przeczytaniu dokumentacji poleceń bramki, do czego gorąco zachęcamy - niestety jest to jedyna metoda, gdyż nie ma w niej zawartych prostych scenariuszy "howto".

Parametry techniczne

Obsługiwane standardy:	Standard ITU H.323 V3 VoIP, IEEE802.3, 10BASE-T; IEEE802.3u, 100BASE-TX
Porty:	2 x RJ-45 do podłączenia do Ethernetu (LANu) 2 x RJ-11 do podłączenia do sieci telefonicznej (FXS)
Kodek głosu:	G.711A/µg law, G723.1, G729A
Funkcje głosowe:	VAD (wykrywanie ciszy) CNG (eliminacja szumów) EC (usuwanie echa)
Tolerowana temperatura:	Pracy: 0-40°C Przechowywania: -10-60°C
Tolerowana wilgotność powietrza:	10% - 90%
Zasilanie:	DC 12V
Wymiary (szerokość x długość x wysokość):	23 cm x 15 cm x 3.8 cm
Masa:	2.0kg
Certyfikaty:	FCC part 15 Class A, CE
Internet:	Strona domowa produktu

do strony 2 <<<

strona 3/4

>>> do strony 4

Sprzęt udostępnił:

Pronox Technology S.A.

Wdrażanie każdej nowej technologii prawie zawsze wiąże się z pewnymi obawami. Pierwszą i zasadniczą jest to, czy podoła się zmuszeniu sprzętu do działania. Testując nowe urządzenia stanęliśmy w roli takich pionierów i udowodniliśmy, że jest to możliwe. Mało tego, nie powinno przysporzyć większych problemów także ludziom nie będącym z komputerami w przyjacielskich stosunkach. Kolejne interesujące wszystkich kwestie, to czy jakość tego typu połączeń będzie odpowiednia (i jakich przepustowości wymaga do wygodnego działania) oraz czy telefonia VoIP pozostanie jeszcze przez parę lat w fazie eksperymentów nad dojściem do niezawodności dorównującej przynajmniej telefonii analogowej. Wreszcie ostatnim pytaniem, jakie każdy prawdopodobnie sobie zada, to czy warto jest zainwestować w nową jakość, czy też dość wysokie ceny tych urządzeń czynią z nich ekscentryczne zabawki przeznaczone dla fanów nowych technologii. Postanowiliśmy rozwiać wszystkie te wątpliwości.

Opis technologii
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie

Co z tego wyjdzie?

W celu zobrazowania jakości głosu, jaką uzyskuje się przy zastosowaniu urządzeń VoIP połączyliśmy się przy użyciu telefonu analogowego poprzez bramkę VoIP z programem NetMeeting i w ten sposób sporządziliśmy nagranie głosu. Jakość nie uległaby zmianie, jeśli po drugiej stronie również podłączyć telefon, gdyż głos kodowany byłby w sposób identyczny. Ewentualny szum w tle został przy procesie kompresowania do formatu WMP9 i zapewniamy, że w trakcie odbywania połączenia był dalece bardziej pomijalny.

TestVoIP (90kB, demo wymaga kodeka Windows Media 9)

Jak obrazuje to nagranie, jakość dźwięku jest lepsza od rozmowy prowadzonej przez telefon komórkowy i porównywalna do jakości zwykłej rozmowy telefonicznej. To właśnie zastosowanie telefonu analogowego jest tutaj największym ograniczeniem dla jakości dźwięku, gdyż jest on przystosowany do transmisji małego zakresu częstotliwości i przy wykorzystaniu małej szerokości pasma linii analogowej. Bardzo dobrze działa funkcja wykrywania ciszy (VAD). W momencie, gdy do słuchawki nie dobiega żaden dźwięk (jak np. pomiędzy zdaniami), zamiast przesyłać szum z otoczenia transfer jest przerywany aż do czasu wykrycia następnego dźwięku, po czym transmisja wznawiana jest natychmiastowo. Nie pogarsza to w żaden sposób jakości rozmowy, a oszczędza słuchania szumu tła. Nieco gorzej działała eliminacja efektu echa, jednak nie stanowi to specjalnej niedogodności przy prowadzeniu rozmowy.

Czy to się opłaci?

Od dawna łącza komputerowe wykorzystywane są do przesyłania głosu. Skąd więc rosnące zainteresowanie technologią VoIP? Wymiana informacji jest dziś bardzo cenną domeną. Współczesna komunikacja składa się z nieodrębnych czynników, jakimi są dane i głos. Połączenie tych składników może zredukować bardzo wysokie koszty działalności wielu firm. Redukcja kosztów odbywa się dzięki wspomnianemu VoIP, czyli komunikacji opartej na protokole IP.

Wygodna, niezawodna i szybka komunikacja, sprawna i ekspresowa obsługa klienta oraz co istotniejsze, duże oszczędności w ramach średniej wielkości przedsiębiorstwa – to najważniejsze i najbardziej przemawiające czynniki decydujące o wyborze VoIP przez firmy. Ministerstwo Łączności wprowadziło przepis definiujący rozmowę telefoniczną jako transmisję sygnałów mowy w czasie rzeczywistym i za pomocą sieci wykorzystującej technikę komutacji łączy. VoIP stał się legalny, choć na początku, kiedy to ERA wprowadziła taką usługę, wiele osób podniosło głos sprzeciwu, głównie TP S.A., dla której było to złamanie monopolu na rozmowy międzynarodowe. Raport Pyramid Research mówi, że wzrost udziału VoIP w rynku telekomunikacyjnym sięgnie 27% w 2007. Szczególny wzrost zaobserwuje się na terenie Europy Środkowej i Wschodniej, a rynek usług VoIP w Polsce osiągnie wartość 290 mln USD, co odpowiada 5,6 mld minut rozmów.

Weźmy dla przykładu przedsiębiorstwo posiadające kilka oddziałów handlowych na terenie kraju. VoIP może przyspieszyć i obniżyć koszty połączeń wewnętrznych a także uprościć cała procedurę wybierania numeru, zamiast pisać numer kierunkowy oraz dalsze 7 cyfr numeru, możemy wszystko uprościć, i wybrać numer 3 lub 4 cyfrowy. Stosowanie VoIP szczególnie zwraca się w firmach mających oddziały w różnych regionach Polski. Na podstawie billingów można stwierdzić obniżenie wydatków na połączenia telefoniczne o ok. 30%. Co do poprawienia kontaktów z klientami, można sfinansować np. dużemu odbiory bezpłatne połączenie z nami, dzięki czemu w jego odbiorze firma zawrze trwałą współpracę. Wartości uśrednione obrazujące wielkość ruchu telefonicznego generowanego przez pracownika mówią, że 40% ogółu zatrudnionych komunikuje się wykonując ok. 8 rozmów dziennie po przeciętnie 7 minut. W zależności od operatora, kwota zaoszczędzona na rozmowach może wynieść się od 10 do 18 tyś PLN miesięcznie. W skali roku oszczędności są więc ogromne. Badanie polskiego rynku usług VoIP zostało przeprowadzone przez I-Metrię. Wynika z niego, że wśród menedżerów firm, które nie wdrożyły tej klasy rozwiązania aż 53% ma pozytywny stosunek do technologii VoIP. Pojawienie się usługi VoIP w ofercie ISP nie spowodowało obniżenia stawek za połączenia międzynarodowe, które wciąż utrzymują się na wysokim poziomie. 91% firm korzystających z VoIP korzysta z połączeń międzynarodowych w technologii VoIP.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Bramka korzysta różnych portów TCP/IP w zależności od używanego trybu pracy i wybranego kodeka. Wszystkie te porty należałoby udostępnić na firewallu, aby praca urządzenia przebiegała prawidłowo.

TCP:

1025: Q.931/H.225, tryb gatekeeper
1027: H.245, dynamiczny
1502: T.120
1718: Wykrywanie Gatekeepera
1720: H323 Zestawianie rozmowy
1731: Kontrola rozmów głosowych

UDP:

1024: RAS, ustawialne
1719: Gatekeeper RAS
16384 - 16391: RTP/RTCP, ustawialne

Inną istotną kwestią przy planowaniu przejścia na na technologię VoIP jest zajętość pasma przez rozmowy telefoniczne. Jest ona zależna od stosowanego protokołu i rodzaju transmisji. Średnia zajętość pasma przez pojedynczą rozmowę VoIP to ok. 15kbps, ale np. kodek G.711 wymaga 100kbps, zaś G.723 i G.729 ok. 12kbps. Protokół T.38 przy transmisji faksu wymaga ok. 30kbps. Oznacza to, że można zrealizować tego typu rozmowy już przy wykorzystaniu najpopularniejszych obecnie na rynku usług stałego dostępu do Internetu, jakimi są SDI czy CDI oferowane przez TP S.A. czy Dialog.

Takie wykorzystanie łącza pokazywał
program DUMeter (DL - download, UL - upload)
przy podwyższonej jakości transmitowanego dźwięku

Podsumowanie

Urządzenia technologii VoIP nie należą do tanich. Ich ceny netto wynosiły na dzień pisania artykułu 1300-1500 PLN. Mimo wszystko, jeśli często wykorzystujemy linie telefoniczne do długich rozmów międzynarodowych czy międzymiastowych, przejście na rozwiązanie VoIP sprawi, że nie tylko spłacą się koszty inwestycji, ale oszczędności. Również firma Micronet wydaje się dobrym wyborem, jeśli chodzi o producenta sprzętu sieciowego. Telefon uzyskał nagrodę Taiwan 2003 Symbol of Excelence, zaś bramka VoIP zajęła pierwszą lokatę w klasyfikacji magazynu CRN dając firmie Micronet tytuł "Campeoes do canal".

Chcielibyśmy przy okazji podziękować firmie Pronox Technology S.A., która zdecydowała się zaufać nam i dostarczyć opisywane rozwiązanie do testów. Wszystkie wspomniane komponenty dostać można bezpośrednio u nich, a w przypadku dodatkowych pytań o ofertę prosimy kontaktować się z ich działem handlowym. Jeśli macie jakieś uwagi czy sugestie dotyczące formy przeprowadzenia testu lub chcielibyście bliższego opisania konkretnych kwestii tutaj nie ujętych, koniecznie dajcie znać.

komentarz[2] |

programy download hacking program tv bramka sms teledyski kody do gier
trailery filmiki gry online antywirusy artykuły tutoriale systemy
© 2006-2009 haksior.com. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Design by jPortal.info

0.035 |